**********************

****************************

 

مهر و غضب مهدي(ع) در زمان ظهور

 

       اگر به آسمان تاريخ بنگريد، قطعه ابري خواهيد ديد كه به پيش مي آيد و با وزش نسيم مهرباني، بارانِ رحمت را بر جهانيان فرو مي ريزد.

       انگار صداي پايي مي شنوم. صدايي كه نشان از گام‌هاي استواري دارد كه روبه سوي روزگاري روشن مي روند. روزگاري كه او مي آيد. از طواف كعبه مي آيد. با تبري بر دوش، تا بت‌هاي اعتقادي را بشكند و هوي و هوس را بر محور هدايت بچرخاند پس از آن كه هدايت بر محور هوي و هوس چرخيده باشد.

       او كه مي آيد بر مردم مسكين ترحم مي كند.(1) و آن هنگام كه از او بخواهند آنچنان عطا مي كند كه نتوانند حمل كنند(2) او نه تنها، مال مي بخشد كه قلب هاي امت رسول را نيز مملو از بي نيازي خواهد كرد.(3)

       او كه مي آيد قرض هاي شيعياني را كه توان پرداختِ قرض و دِين خود را از راهِ حلال گرفتارش شده‌اند خواهد پرداخت و شيعيانش را از اندوه قرض و دِين آسوده خواهد كرد(4)

       وجود او چنان پر خير و بركت است كه با ظهورش خداوند از هر مؤمني بيماري را برطرف مي‌كند و نيرو را به او باز مي‌گرداند(5)

       او كه مي آيد آنچنان معصومانه رفتار خواهد كرد كه به گفته جدّ بزرگوارش ((ساكنين‌آسمان و زمين از او راضي و خوشنود خواهند بود. )) (6)

       او كه مي آيد به شفاي دلِ انسان توجه مي كند و قرآن به مردم مي آموزاند آن گونه كه انگار يك بار ديگر به انسان فهم قرآن را مي آموزد كه او (7) (( مُلَقِّنِ اَحكامِ قرآن )) است.(8)

       اوكه مي آيد ساختمان سازي و تأسيسات شهري متحوّل مي شوند تا مسلمين در آسودگي و سلامت كامل باشند.(9)

       او انسان كامل است و در كنار نيمي از شخصيتش كه رئوف، بخشنده و خوشرفتار است؛ مردِ حقّ هم هست. او همچون كوه مي آيد تا ((عليِ عدالت)) را دوباره زنده كند و هماي رحمتي بر سرخورده‌گان و مظلومين عالم باشد؛ كه شيعيان در نهايت زاري هاي خود اين را اين گونه خوانده‌اند و مي خوانند: (( اَلسلامُ عليك يا مُعِزَّالْمومنينَ المستضعفين، اَلسلامُ عليك يا مُذِلَّ الْكافرينَ الْمُتكبِّرينَ الظّالمين.))(10)

       او كه مي آيد فرزندان قاتلين امام كربلا را كه گناهكار و تأييد كنندة گناه پدرانشان هستند(11) به تيغ انتقام الهي مي‌كُشد چه، اوج انحراف از اسلام را در طول تاريخ اسلام، در شهادت مظلومانه امام حسين(ع) شاهديم.

       او كه مي‌آيد مظلوميت اسلام را از او مي گيرد و بر بدعت گذاران خشم مي گيرد و  هرآنچه شيطاني است از آلات و اسباب قمار و لهو و لعب و طرب را بر مي چيند.(12)

       او كه مي آيد دستور دارد بر دشمنان دين خدا سخت بگيرد و دشمنانش را بكشد،(13)       كه اولين آنها، شيطان است و امام (ع) لحظاتي پس از ظهورشان شيطان را به جايگاه ابديش در جهنّم مي فرستد چون شيطان دو مركز دين اسلام را هميشه نشانه مي رفت يكي توحيد و ديگري مهدويت آن حضرت را.

       او كه مي آيد خداوند هميشه با اوست و هرگاه معجزه اي را از خداوند طلب كند خداوند او را اجابت مي كند آن گونه كه از باب نمونه، اين اتفاق كه گفته اند، روي مي دهد :

       روزي شخصي از امام، معجزه حضرت الياس را طلب مي كند و امام عليه السلام از روي دجله عبور مي كند و كفِ كفش آن بزرگوار، تر نمي شود. امّا طلب كننده منكِر مي‌شود، امام نيز به دجله دستور مي دهد كه آن فرد را در بر گيرد. آن مرد يك هفته در آب زنده است و فرياد مي زند: ((اين جزاي كسي است كه منكر امام زمان خود است!)).(14)

       اين گونه است هنگامي كه او ظهور مي كند: خوبان، خوبند و بَدان، نتيجة بدي خود را خواهند ديد.

به اميد ديدن آن روز پر افتخار

 

جهانگير اميري

بحمد الله ربّ العالمين

 

پي نوشت

 1. ستارگان درخشان ج14،محمد جواد نجفي، ص64 (حديث از امام حسين(ع)).

 2.همان ص70 (حديث از پيامبر اكرم(ص) به نقل از ابن ماجه يكي از علما و مورخين بر جسته اهل سنت).

 3. همان ص71 .

 4.همان ص126.

 5. كتاب غيبت نعماني، ص374 (حديث از امام صادق(ع) ).

 6. ستارگان درخشان ج14، ص 72 (حديث از پيامبراكرم(ص) ).

 7. كتاب غيبت نعماني، ص 375 (حديث از امام صادق (ع)).

 8. دعاي استغاثه به امام عصر(عج).

 9. ستارگان درخشان ج14، ص 129 .

10. دعاي استغاثه به امام عصر (عج).

11. ستارگان درخشان ج14، ص 127 (حديث از امام صادق (ع)).

12. همان، ص129.

13. كتاب غيب نعماني، ص269 (حديث از امام محمد باقر (ع) ).

14. ستارگان درخشان ج14، ص133.

 

پايان

 

*************************************************************

******************************************

 

 

 

نوشته شده توسط در سه شنبه چهاردهم آذر 1385 ساعت 8:44 موضوع حضرت مهدي (عج) | لينک ثابت